Jaren geleden, toen ik een jaar of 10 of 12 was, waren we in Yorkshire met vakantie. We zouden naar Schotland gaan, maar kwamen niet verder dan Helmsley in The North York Moors. Mijn moeder wilde niet meer verder trekken en we sloegen onze tent op in Beadlam, Wrens of Reydale campsite. Schotland was te ver voor haar.
We gingen naar de logische toeristische plaatsen, York met het Railway museum, Banks – een grote muziekwinkel waar mijn vader brassband muziek kocht en Castel Howard.
Castle Howard. Ik was meteen verkocht en kon geen genoeg krijgen van de keukenvertrekken. Die pannen zo mooi! Die kookplaats ook! Ik kwam er niet meer weg. Alsof ik daar al eerder was geweest.
Toen we in 2004 met de kinderen vanuit de Yorkshire Dales naar The Moors gingen en ik graag op Sutton Bank wilde zitten zochten we een camping bij Helmsley. Om in Helmsley te komen moet je Sutton Bank op. Een behoorlijke klif met een steile helling en haarspeldbochten. Helaas: niet toegankelijk voor caravans, dus we moesten een alternatieve route nemen. Net zo steil en dan ook nog eens erg smal. Wie dat dan weer bedacht heeft ….
Vervolgens zitten we in de stromende regen achter een trekker, die de helling op kruipt. Zie dan je auto met caravan maar eens vooruitrijdend te houden en niet achteruit de berg af te glijden. De ramen beslaan er van en de kinderen zijn muisstil op de achterbank. Ze zijn even niet aanwezig.
Dus al zwetend komen we toch nog boven en dan is de volgende uitdaging om een plekje te vinden voor een auto met caravan op een overvol parkeerterrein. We moeten namelijk naar de touristinformation om te vragen waar er campings zijn. Een plekje gevonden en dan betalen bij de automaat. ik had nog zo mijn twijfels of ze nu voor 2 plekken zouden moeten betalen, maar bij het zien van de prijs en de minimale verplichte tijd dat je moet afnemen bij deze automaat heb ik dat wilde idee maar laten varen.
Er blijken een paar campings te zijn en de heel aardige mevrouw aan de balie gaat bellen of er nog plek is. Het is namelijk nogal vol. Ja dat hadden we op de parkeerplaats al begrepen dat het een beetje druk was. Er zijn nog 2 campings met een plek. Eentje waar we via een smal landweggetje naar toe moeten. Die uitdaging hadden we al gehad vonden we. En een camping buiten Helmsley in Beadlam. Nou, dan nemen we die. Makkelijk rijden de A170 richting Pickering.
Dat blijkt dus de camping van vroeger te zijn. Ik herken de kruising waar aan de weg, waar aan het begin een Fish and Chipshop is en het weggetje er naar toe. Hoe toevallig kan het zijn. Deze camping bestaat dus nog na 30 jaar.
Als we dan toch terug zijn in memorylane dan doen we dezelfde attracties en kan ik de kinderen laten zien waar wij vroeger met opa en oma en oom Peter kampeerden. York Railway museum en dus ook Castle Howard. Ik voelde me weer helemaal thuis hier in dit landschap en bij het kasteel. Het Railway museum had trouwens ook nog een heel ander evenement voor mij in petto.
Later snapte ik dat mijn moeder het te ver vond naar Schotland. Het bleek inderdaad een teringeind, wij gingen na 1 week in Helmsley naar Edinburgh voor de Taptoe. Crisis wat een eind in de stromende regen. Bakken met water uit de lucht. Zo erg dat we bijna niet vooruit kwamen en de man van de camping in Schotland vroeg of het erg veel regende. Als een Schot dat vraagt moet het wel erg zijn.